![بار دیگر لیبرتی در آتش می سوزد؟!](http://st.nejatngo.org/Image/blank.png)
درست واژه این است که بار دیگر شخص رجوی سوخت. اما مقصر و مسبب رجوی جنایتکار است که با خیره سری و فکر نکردن هایش افراد اسیر در لیبرتی را به کام مرگ می کشاند و چون جان سایرین برایش اهمیت ندارد دست از این خود خواهی و لجاجت بر نمی دارد.
رجوی کسی بود که بارها نوید سرنگونی و ساختن هزاران اشرف دیگر را می داد حال آنکه اشرف محل استقرار فرقه اش نیز که پیش از آن در ایام حزب بعث از مردم عراق گرفته شده بود از او و گروهش باز ستانده شد. نمایشنامه اعتصاب غذا و پایان این اعتصاب جز فرار از حقیقت تلخی که رجوی با آن گریبان گیر شده نیست. رجوی در یک اقدام مفلوکانه باز مریم را جلو انداخت و موضوع اینکه افراد متعهد به فرقه شوند تا راهی برای جلوگیری از فرار اعضا بیابد را مطرح نمود.
باید به رجوی گفت شما هنوز گند کاری قبلی خود و خیانت های پی در پی به اعضای فرقه را رفع و رجوع نکردید و باز در آتش که خودتان باعث و بانی آن هستید گرفتار شدید. رجوی حالا حالاها باید تاوان اقدام ها و خیانت های حود در دوران صدام از جمله کردکشی و کشتار مردم بی دفاع عراق را باید بپردازد.
اما قربانی این افکار بی نتیجه و خواسته های رجوی رذل، ساکنین بی دفاع لیبرتی هستند که اسیر و در دام رجوی گرفتارند.
رجوی فکر می کند که دارد مقاومت می کند اما در مقابل چه کسی و چه چیزی دارد مقاومت می کند؟! بیشتر بنظر می رسد در مقابل گرفتاران لیبرتی مقابله می کند و به آنها می گوید یا عراق و یا مرگ؟! والا کسی که تا امروز کوچکترین بهائی برای وی قائل نشده و هیچ کشوری پا در میانی نکرده که آنها را بپذیرد پس با این کارها هم رجوی بیهوده آب در هاون می کوبد.
باز هم ما چون خود شاهد وحشی گری رجوی بوده ایم از جوامع و ارگانهای مسئول در خواست داریم که بیش از این اجازه ندهند رجوی با جان این افراد بازی کند و برای انتقال آنها به سایر کشورها نهایت تلاش خود را انجام دهند. رجوی خونخوار برایش درس عبرت نشده و تنها با محاکمه عادلانه باید پاسخگو باشد. رجوی اگر وجدان داشت برای خروج اعضاء تلاش می کرد. رجوی قسم خورده که باور نکند شکست خورده و این راه و ایدئولوژی به بن بست رسید.
آیا رجوی به این فکر می کند فقط این تشکیلات تا جفنگیات خودش باقی است همین چندرغاز اطاعت وجود دارد و بعد از آن، هیچ کس تره هم دیگر برای سازمان او خرد نمی کند.
اتفاقات اخیر و بی پاسخ رجوی به آنها فقط نیروهای مستاصل و وارفته را بیشتر از پیش در وحشت و نفرت نگه می دارد و تبدیل به مخالف می کند. دیگر کشته ها و مجروح ها انگیزه نمی دهد و روحیه عوض نمی کند و حاصل آن افسوس و آهی از طرف افراد است که چگونه عمر خود را هدر دادند و بیهوده در جهالت تلف نمودند. افراد هم اکنون در نا امیدی مطلق در لیبرتی بسر می برند و باید منتظرعواقب بعدی باشند و این طوفان دیر نیست که به حیات خائنانه رجوی پایان دهد.