![نامه خانم ماه منیر ایران پور به بان کی مون](http://st.nejatngo.org/Image/Persons/MKO/Iranpur/Iranpur_1.jpg)
نامۀ خواهر احمد رضا و محمد رضا ایران پور- از اسرای فرقۀ رجوی در لیبرتی
به نام خدا
جناب بان کیمون دبیرکل محترم سازمان ملل متحد؛
با سلام و احترام من ماهمنیر ایرانپور هستم از کشور ایران و شهر شیراز. این نامه و درخواستی ملتمسانه است برای تقاضای کمک از شما بهعنوان دبیر کل سازمان ملل متحد. دوتن از برادران من به نامهای احمدرضا ایرانپور و محمدرضا ایرانپور در دی ماه سال ۱۳۸۱ (دسامبر ۲۰۰۲) بقصد ساختن آیندهای روشنتر کشورمان را ترک و به ترکیه رفتند تا از آنجا عازم کانادا یا یکی از کشورهای اروپایی بشوند اما متأسفانه توسط عوامل سازمان مجاهدین خلق MKO صید و فریب خورده و به کشور عراق و کمپ اشرف برده شدند. ما تا مدتها از سرنوشت ایشان بیاطلاع بودیم تا اینکه از طریق افرادی که آن زمان از اشرف گریخته بودند از وضعیت آنها مطلع شدیم.
اکنون برادران من در کمپ لیبرتی محصورند. از سال ۲۰۰۲ تاکنون خانوادهی ما و بویژه مادرم دهمرتبه به عراق برای دیدن برادرانم سفر کردهایم اما سازمان MKO مانع ملاقات ما میشود. آقای رئیس بنظر میرسد؛ کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد مستقر در بغداد هم بطور یکجانبه از MKO دفاع میکند درصورتی که مطابق قوانین حقوق بشر بایستی برای استیفاء حقوق خانوادهها و بویژه حق ملاقات با فرزندانشان تلاش کند اما متأسفانه علیرغم درخواستهای مکرر ما که بهصورت ارسال ایمیل و نیز تماس تلفنی بوده است؛ در این راستا کمیساریا کوچکترین همکاری با ما خانوادهها ننموده است. آقای رئیس شما میدانید که کشور عراق بسیار ناامن است و از سویی در چندسال اخیر شاهد حملههای تروریستی به کمپ لیبرتی بودهایم و ما بهشدت نگران جان و سلامتی برادرانم احمدرضا و محمدرضا ایرانپور هستیم. البته ما سازمان MKO را مسئول کشته شدن تعدادی از افراد محصور در لیبرتی در حملات اخیر میدانیم زیرا تعلل ایشان در اعزام افراد به آلبانی باعث چنین پیامدهای دلخراشی شده است و بنظر میرسد برای مسئولین این سازمان جان فرزندان ما هیچ اهمیتی ندارد؛ فلذا از شما ملتمسانه درخواست میکنیم اولاً شرایط اعزام فرزندان ما را از کمپ لیبرتی به هر نقطهی امنی که سازمان ملل تعیین کند تسریع فرمایید و ثانیاً شرایط ملاقات حضوری اعضاء خانوادهی ما را با احمدرضا و محمدرضا ایرانپور بدون حضور عوامل MKO فراهم نمایید.
آقای دبیر کل،
پدر و مادر من بسیار پیر و بیمار هستند و حدود سیزده سال است که فرزندان دربند خود احمدرضا و محمدرضا ایرانپور را ملاقات نکردهاند من ملتمسانه از شما خواهش میکنم به من و خانوادهام کمک کنید. قبلاً بخاطر توجه و مساعدتتان از شما سپاسگزاری میکنم و از خدای خود میخواهم شما را در راه وصول به اهداف بشردوستانه و انسانیتان یاری کند.
ماهمنیر ایرانپور