![قبرستان مجاهدین در آلبانی - کمپ اشرف 3](../wp-content/uploads/MKO_Albania_49.jpg)
در ادامه روند بی پایان مرگ و میر در بین اعضای فرقه تروریستی رجوی، طی روزهای 23 و 24 آذر 1398 دو تن دیگر از اعضای آنها بر اثر بیماری مُردند. مرگ اعضا بر اثر بیماری در حالی است که رجوی ها همین چند هفته پیش با آب و تاب خبر از آوردن پژشکان و کادر درمانی آمریکایی برای شهروندان آلبانیایی و نه برای اعضا را دادند!!! و قبل از آن هم در تابستان، با بریز و بپاش های عجیب و غریب، صدها تن از مقامات سابق غربی را برای مراسم سالانه خود به مقرشان در آلبانی برده تا آنها در ازای دریافت مقادیر زیادی دلار، به تعریف و تمجید الکی از فرقه تروریستی رجوی بپردازند. همزمان این اعضای نگون بخت فرقه بودند که باید بصورت فشرده به بیگاری کشیده شدند تا امثال جولیانی ها خوش گذرانی کنند.
بیگاری کشیدن های مستمر از اعضا، باعث فرسایش مستمر جسم اعضا می شود و از سوی دیگر برگزاری نشست های روزانه تفتیش عقاید همچون «عملیات جاری» و نشست های جنسی به نام «غسل هفتگی» باعث ایجاد استرس مستمر و فشار های سنگین روانی و عصبی بر اعضا می گردد. حاصل این فرسایش مستمر جسمی و استرس و فشارهای روزانه روانی تعداد بالای مرگ و میر در فرقه به نسبت جمعیت آن است که به نسبت جمعیت فرقه یکی از بالاترین آمارهای مرگ و میر درجهان می باشد.
این فشارها در حالی صورت می گیرد که سن اکثر اعضای فرقه بسیار بالاست و توان تحمل چنین فشارهای جسمی و روانی را ندارند. برای مثال بر اساس آنچه سایت های فرقه اعلام کرده اند، سه نفری که در یک ماه گذشته مرده اند در موارد زیر مشترک بوده اند، هر سه نفر سال ها بود بیمار بودند و سن شان بین 60 تا 70 سال بوده است.
دلیل این رفتار رجوی ها با اعضا این است که رجوی ها به هیچ وجه برای اعضای فرقه ارزشی قائل نیستند و به آنها به عنوان یک ابزار برای پیشبرد مقاصد خود نگاه می کنند. ضمن آن که از نظر رجوی ها یک عضو مرده وسیله ای برای تبلیغ به نفع فرقه است اما یک عضو جداشده می تواند دست به افشاگری زده و چهره سیاه رجوی ها را بهتر نمایان کند. از این روست که رجوی ها هیچگاه از یک عضو زنده تشکر و تعریف نمی کنند بلکه در نشست های درونی آنها را با بدترین دشنام ها مورد خطاب قرار می دهند و برای هر عضو یک پرونده آماده انتشار دارند،اما به محض مردن یک عضو، برای او از انواع و اقسام کلمات زیبا استفاده می کنند.
عامل اصلی به کشتن دادن اعضا رجوی ها هستند و مرگ و میر مستمر اعضای مسن و بیمار فرقه، یکی دیگر از پرونده های سیاه رجوی هاست .
صالحی