عادل عبدالمهدی، نخست وزیر عراق در نشست اخیر خود با خبرنگاران که ساعاتی قبل از عزیمتش به چین انجام داد، درباره شکایت عراق به شورای امنیت سازمان ملل درباره حمله به پایگاه های الحشد الشعبی که گفته می شود اسرائیل پشت آن بوده است، گفت که نمی تواند به راحتی و بر اساس اخبار رسانه ها شکایت به شورای امنیت ببرد و باید اسناد متقن و کاملا قابل اثبات و میدانی در اختیار داشته باشد. وی تاکید کرد در غیر این صورت شورای امنیت شکایت عراق را نمی پذیرد. برای همین عراق همچنان در حال جمع آوری مستندات است.
عبدالمهدی در بخش دیگری از سخنان خود به گروه ها و جریان هایی اشاره کرد که از حمله به الحشد الشعبی سود می برند. او به حزب بعث، داعش و اسرائیل اشاره کرد و همچنین نام مجاهدین را به میان آورد. سوالی که مطرح می شود این است که چرا باید مجاهدین از حمله به الحشد الشعبی خرسند باشند و از آن سود ببرند؟
در حمله دوم منسوب به اسرائیل، به پایگاه اشرف که در گذشته در اختیار مجاهدین بود و در حال حاضر در اختیار الحشد الشعبی است رد پای مجاهدین دیده می شود. شواهد نشان میدهد اطلاعاتی از سوی این فرقه در اختیار اسرائیل قرار گرفت و این رژیم به موجب این اطلاعات پایگاه اشرف را بمباران کرد.
چرا باید مجاهدین چنین اطلاعاتی به طرف اسرائیلی بدهند؟ روشن است که ارتباطات تنگاتنگی میان مجاهدین با اسرائیل وجود دارد و این دو در یک اشتراک منافع تبادل اطلاعات با یکدیگر دارند. از آن جا که مجاهدین سال ها در پایگاه اشرف حضور داشتند بنابراین روشن است که درباره این پایگاه اطلاعات کافی دارند تا در اختیار اسرائیلی ها قرار دهند. اما این موضوع وجه دیگری هم دارد. مجاهدین در برخی استان های عراق از جمله دیالی نفوذ گسترده دارند و گفته می شود به شکل زیرپوستی و غیرمستقیم منافع تجاری گسترده ای در آنجا به راه انداخته اند. دولت عراق هنوز نتوانسته کنترل خود را بر سراسر عراق به شکل منظم و پرنفوذ گسترش دهد، برای همین احتمال این که آنها از این فضا بهره برداری کنند، وجود دارد.
بر کسی پوشیده نیست که الحشد الشعبی یکی از دشمنان سرسخت مجاهدین در عراق است. این دشمنی تا به آنجاست که مجاهدین علیه آنها به شدت فعالیت می کنند و علنا از لابی های خود از جمله در ایالات متحده علیه آنها استفاده می کنند. مجاهدین در تریبون های مختلف خود به شدت به الحشد الشعبی می تازند و علنا آنها را منافی منافع خود معرفی می کنند. طبیعی است وقتی چنین تضادی میان این دو باشد، مجاهدین حضور الحشد الشعبی در هر جایی را مغایر با منافع خود می دانند. در مقابل این هم طبیعی است که الحشد الشعبی در هر جایی باشد علیه مجاهدین وارد عمل می شود. بنابراین اگر عبدالمهدی می گوید مجاهدین از هر گونه ضربه ای به الحشد الشعبی سود می برند، چندان بیراه نیست.
سید علی موسوی خلخالی؛ روزنامه نگار، مترجم و سردبیر دیپلماسی ایرانی.
سود مجاهدین از حمله اسرائیل به الحشد الشعبی عراق
![جاسوسی به نفع بیگانگان](https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Spy_1_EN.jpg)