![گزارشی از جلسه پاریس](http://st.nejatngo.org/Image/news-of/Ind_Bloggers.jpg)
گزارشی از جلسه پاریس – سمپوزیم مجاهدین
انجمن perse et avenir (ایران باستان آینده درخشان) در فرانسه سمپوزیم مجاهدین آغاز پایان رادر روز جمعه پنجم سپتامبربرابر پانزده شهریور برگزار کرد.این سمپوزیم که در آستانه یازده سپتامبرو نیز در سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق تشکیل شده بود به بررسی روند فروپاشی تروریسم و نیز سازمان مجاهدین خلق پرداخت و تغییرات اخیر در این سازمان را شروع فروپاشی استراتژی جنگ مسلحانه کور در این سازمان دانست. در این اجلاس اعضایی از سازمان مجاهدین که بعداز قریب دو دهه همکاری با این سازمان بتازگی توانسته بودند خود را از قیدو بندهای فرقه ای آن نجات دهند نیز شرکت داشته و مشاهدات خود را بیان داشتند.سمپوزیم در ادامه بحثهایی که ازروز قبل و نیز صبح روزجمعه بین شرکت کنندگان شروع شده بود ، در ساعت ۲ بعد از ظهر در سالن سمپوزیم پاریس بطور رسمی شروع شد،نمایندگانی ازانجمنهای ایران پیوند ، ایران اینترلینک ،کانون رهایی، ایران سبز ، کانون قلم و کانون وبلاگنویسان مستقل ایرانی توانسته بودند خود را به پاریس رسانده و در این سمپوزیم شرکت کنند.شخصیت های شرکت کننده عبارت بودند از :
آقای امیر عاطفه استاد فلسفه و دارای دکترای علوم اسلامی و الهیات ،محقق و عضو هیئت امنای مجلس شیعیان هلند و استاد دانشگاه
آقای هادی شمس حائری از اعضای قدیمی سازمان مجاهدین که از اواخر دهه سی وارد مبارزات سیاسی شده و بیش از سه دهه سابقه همکاری با سازمان مجاهدین را دارد و اکنون در کانون رهایی برای نقد این سازمان میکوشد.
آقای کریم حقی از کادرهای با سابقه سازمان مجاهدین و مسئول سابق تیم حفاظت مریم رجوی که بیش از پانزده سال است در خارج کشور به فعالیت های مطبوعاتی و رسانه ای اشتغال دارد.
آقای مسعود خدابنده از فعالان سیاسی مقیم انگلیس و از اعضای باسابقه و رده بالای سابق مجاهدین که با تاسیس یک انجمن غیر دولتی در انگلستان همراه با همسر انگلیسی اش امروزه به فعالیت های سیاسی خود ادامه میدهد
آقای مسعود جابانی نویسنده کتاب روانشناسی خشونت و ترور که بعد از سالها همکاری با سازمان مجاهدین امروزه تلاش خود را وقف کارهای آموزشی و خدمات روانشاسانه به قربانیان فرقه ها نموده است
آقای محمد حسین سبحانی از اعضای شورای مرکزی سازمان مجاهدین که بخاطر نقدکردن سازمان بعد از هشت سال زندان توسط سازمان مجاهدین و تحویل به رژیم جنایتکار صدام و زندانی شدن در ابوغریب بالاخره توانسته است نجات یابد تا همچنان به نقد این فرقه بپردازد
آقای علی قشقاوی از اعضای سابق سازمان مجاهدین که بخاطر مخالفت با عملکردهای خشن و ضد انسانی سازمان سالهای سال زندان در ابوغریب را تجربه کرده است و اکنون با افشاگری این فرقه به یاری دیگر اسیران این فرقه شتافته است.
آقای ادوارد ترمادو عضو سابق مجاهدین خلق و یکی از سه عضو مسیحی این سازمان که توانسته است بعد از مخالفت با فشارهای مذهبی و تحمل شکنجه های روحی و جسمی توسط سازمان نجات پیدا کرده تا امروزبا تلاشهایش مبشر رهایی و نجات برای دیگراسیران فرقه باشد.
آقای سید امیر موثقی از اعضای با سابقه در مجاهدین که بعد از سالها همکاری با این فرقه به جرم انتقادات اصولی اش به سازمان تحویل زندان ابوغریب شد تا در اختیار زندانبانان صدام قرار بگیرد. او پس از رهایی تاکنون همواره به روشنگری در باره خطر فرقه ها پرداخته است.
آقای عباس صادقی نژاد که بعد از سالها اسارت در قرارگاههای مجاهدین برای رسیدن به خانواده اش که مجاهدین با فریب و نیرنگ آنها را دور از هم نگه داشته بودند ؛ از قراگاههای مجاهدین گریخت و بعد از مدتها تلاش همراه با سختی در عراق تحت حاکمیت صدام توانست خود را به اروپا برساند و به خانواده اش برسد.ود پس از آن برای رهایی دوستانش و رسیدن آنها به خانواده هایشان همچنان در تلاش است.
بهزاد علیشاهی با دو دهه سابقه در سازمان مجاهدین و مجری و برنامه نویس شبکه ماهواره ای سازمان و نویسنده و طنزنویس که سالها برای مجاهدین قلم میزد وبعد از شناخت درونی از این فرقه توانست خود را از چنگال آنها برهاند و برای روشنگری اهداف فرقه در صحنه های مختلف از جمله نوشتن مطالب و اجرای برنامه تلویزیونی و …تلاشهای خود را شکل دهد.
بهادر خرمی فرزند حبیب خرمی که مجاهدین او را از سن دوسالگی ربوده و میخواستند بعد از رشد به عنوان یک سرباز بکار بگیرند اما با تلاشهای حقوقی پدرش توانست نجات پیدا کند. او که شناخت نسبتا خوبی نیز از مجاهدین و قوانین فرقه ای دارداکنون برای نجات مادرش که در اشرف اسیر است میکوشد.
خانم نسرین ابراهیمی از معدود زنان شجاعی که توانسته است با وجود همه محدودیت ها و فشارها و کنترلهای تشکیلاتی و فرقه ای خود را از بند این فرقه برهاند و بعد از سختی زیادو اقامت در کمپ تیف و اربیل اخیرا خود را به فرانسه رسانده که برای نجات دیگرزنان اسیر تلاش کند.
آقای حسن پیرانسر با بیش از ربع قرن سابقه در سازمان مجاهدین خلق که از کانادا تحصیلات را رها کرده وبه این فرقه پیوسته بود ؛ او که در سازمان مجاهدین فرماندهی یک یگان را بعهده داشت سعی داشت که اشتباهات سازمان را به مسئولین گوشزد کند تا برطرف شوند اما بعد از اینکه متوجه شد رهبری خداگونه این فرقه اجازه هیچ تغییری در سازمان را نمیدهد از سازمان گریخت تا اکنون در فرانسه با افشاگری مانع اعمال خشونت آمیز و ضد بشری آنها بشود.
آقای علی جهانی فرد عضو با سابقه سازمان که او نیز با فریب و نیرنگ و تبلیغات سازمان از کشور آلمان عضو گیری و به عراق فرستاده شده بود. او به مرور به ماهیت سازمان پی برده و خوشبختانه امروز توانسته است خود را از اسارت ذهنی و جسمی فرقه رهانده و با رسیدن به پاریس به یاری دیگر دوستان اسیرش همت گمارد.
آقای حمید سیاه منصوری تحصلیکرده علوم سیاسی و حقوقدان که از کشور کانادا توسط فرقه مجاهدین عضو گیری شده بود.سپس سازمان او را به عراق فرستاده و در کانادا با سوءاستفاده از مدارک شخصی او به قاچاق انسان و غارت اموال شخصی و شرکت او میکند. او که همیشه به سیاست ها و عملکردهای سازمان معترض بود در تمام سالهای اقامت اجباری اش در اشرف مدام تحت کنترل و تحت فشارها و شکنجه های روحی به سر میبردولی خوشبختانه امروزه توانسته است خود را به پاریس برساند تا بر علیه این گروه اعلام جرم کند.
اما روند سمپوزیم
ابتدا نماینده انجمن ایران باستان آینده درخشان ، بهزاد علیشاهی با خوش آمدگویی به حاضرین از طرف انجمن perse et avenir برنامه را شروع و از حضار درخواست کرد که برای گردش بحث نظرات خود را بطور خلاصه بیان دارند.او در باره موضوع بحث اظهار داشت که مجاهدین با شانتاژ و تبلیغات بسیار به اسم فاجعه انسانی میخواهند همچنان اشرف را در کنترل خویش نگه دارند ، اشرف برای آنها یک استراتژی است و یک ماهیت و همچنین بسیاری رازها در اشرف نهفته است که از دید این فرقه مطلقا نباید آشکار شوند و انحلال اشرف ممکن است همه آنها را برملا سازد.درحالی که فاجعه اصلی برای ساکنان اشرف همانا حضور و حاکمیت این فرقه خشن بر اشرف است.
آقای کریم حقی مسئول انجمن برگزار کننده و انجمن ایران پیوند با اشاره به اتفاقات اخیر اشرف آن را شکست تنها استراتژی سازمان مجاهدین خلق یعنی ارتش آزادیبخش و جنگ آزادیبخش ملی دانست و با اشاره به سخنان مسعود رجوی که قبل از رفتن به بغداد و شروع همکاری رسمی با صدام بیان داشته بود که؛ میروم که آتش بر افروزم در کوهستانها ؛یادآ ور شدکه اکنون پایان این آتش افروزی فرارسیده است و حتی اگر سازمان مجاهدین بعنوان یک سازمان سیاسی بخواهد در خارج از کشور فعال باشد باید در انتهای صف سازمان های سیاسی خارج کشور قرار گرفته وپاسخگوی سالها خیانت و اشتباه دراستراتزی و تاکتیک خود به همه آنها و به مردم ایران باشد.
سپس آقای مسعود جابانی نماینده و مسئول کانون رهایی با خوش آمد گویی به نفرات رها شده از مجاهدین با اشاره به اسارت ذهنی نفرات درقرارگاه اشرف گفت که آنجا نفرات را به خودسانسوری رسانده اند وبرای رهایی واقعی از اسارت فرقه ای باید ابتدا و قبل از هرچیز این اسارت ذهنی شکسته شود. او شیوه کار مجاهدین را مشابه سایر فرقه ها دانست وخواهان گفتگو در باره راهکارهای مناسب برای شکستن اسارت ذهنی نفرات اسیر شد و از نفرات جدید الورود خواست که با شناخت دقیق و جدیدی که از این فرقه دارند به پیش برد این بحث کمک کنند.
سپس آقای استاد امیر عاطفه ضمن تحسین همبستگی کانونها و انجمن های حاضر در نشست و با برشمردن توان دشمن کوب این اتحاد و همبستگی و میزان هراس فرقه از آن یاد آور شد که بکار بردن کلمه مجاهدین برای این فرقه خشن و ضد بشر و ضد اسلام درست نبوده و نباید در نامیدن این فرقه از این کلمه استفاده کرد. او جداشدگان تلاشگر را شایسته لقب مجاهدت دانست که اینچنین در مقابل فرقه ایستاده و بها میپردازند، ایشان همچنین از انجمن های حاضر درخواست کردند که باتمام قوا در مقابل شانتاژو خودکامگی این فرقه ایستاده وبا آن مقابله کنند.
آقای محمد حسین سبحانی نماینده کانون قلم که روز گذشته نیز درتماس با صدای آمریکا دربرنامه ای در خصوص بررسی اتفاقات اخیر در اشرف با حضور علیرضا جعفر زاده ، طی سئوالاتی که هیچگاه مجاهدین برای آنها پاسخی ندارند باعث بهم ریختگی و از دست دان تسلط نماینده مجاهدین شده بود در این سمپوزیم گفت که فکر نمیکند سازمان مجاهدین در نقطه پایان باشد چنانچه تمام فرقه ها و دستجات خطرناک هیچگاه از بین نرفته اند ، شکست استراتژی و شکست تاکتیک ها آنها را به محاق میبرد اما از بین نمیبرد او همچنین سئوالی را برای ادامه بحث بین حاضرین مطرح کرد که چرا سازمان مجاهدین اصرار به باقی ماندن در عراق را دارد.
بهزاد علیشاهی از انجمن ایران پیوند و مجری برنامه گفت که بر خلاف تبلیغات فرقه رجوی که مدعی است انتقال حفاظت اشرف از آمریکایی ها به عراقی ها خطرناک است ،خبرهای رسیده از داخل اشرف نشان میدهد که تقریبا تمامی اعضای متزلزل ،مجبور و محصور در این قرارگاه از این اتفاق بسیار خوشحال هستند و آن را مقدمه ای برای رهایی خودشان میدانند و برعکس این مسئولین سازمان هستند که نگران و وحشت زده اند بخصوص کسانی که سابقه قتل و شکنجه مخالفان درون سازمان را دارند، آنها از ترس محاکمه و مجازات خواب ندارند و نمیخواهند که درهای اشرف باز شود.
آقای علی قشقاوی مسئول و نماینده انجمن ایران سبز در ادامه گفت که اطلاعات انجمن او هم از اشرف همین نکته راتائید کرده و نشان میدهد که بیش از هشتاد درصد از افراد محصور در اشرف از این واقعه خوشحالند و به وضوح خوشحالی خودشان را نشان میدهند ایشان اضافه کردند که باید در پی جذب کمکهای سازمانها و نهادهای حقوق بشری وانساندوست برای حل مشکل افراد در این فرقه باشیم.
آقای مسعود خدابنده نماینده و مسئول انجمن ایران اینترلینک گزارشی از تماسش با مقامات مسئول عراقی را بیان داشت که موضع دولت عراق کماکان همان مواضع قبلی است و تغییری در آن رخ نداده و همچنین اذعان داشت مسئول عراقی اضافه کرده که بحث انتقال و استرداد افراد فرقه رجوی به ایران مطرح نبوده و نیست، نه از این جهت که ترسی در میان باشد بلکه مهمتر اینکه به نظر میرسد جمهوری اسلامی تمایلی برای این اقدام ندارد. اما مسئله محاکمه مسئولین فرقه که به دادگاه جلب شده اند و نیز اخراج نفرات موجود در عراق همچنان به قوت خود باقی است و مقامات عراقی اجازه نخواهند داد که افراد مستقر در اشرف از یونیفورم استفاده کنند ،بطور کلی هیچ خارجی یونیفورم پوشی نباید در عراق وجود داشته باشد.آقای خدابنده ضمن قرائت گزارش نهادهای پزشکی نیروهای ائتلاف گفت که در سال ۲۰۰۳ بالای هشتاد درصد از نفرات مستقر در اشرف دچارآسیب های روانی بوده اند و این رقم در سال ۲۰۰۸به زیر ده درصد رسیده است که نشان دهنده از بین رفتن آموزه ها و تمرینات فرقه ای در اشرف است. وی خاطرنشان کرد که این ده درصد همان سیصد نفری است که مجاهدین قصد فراری دادن آنها را دارند چرا که از نفرات رده بالا و مسئولان شکنجه و کشتار در سازمان هستند.
آقای کریم حقی اضافه کرد مجاهدین اگر اشرف را از دست بدهند عراق را از دست داده اند و دیگر در هیچ جای دنیا برای آنها جا یی نیست. ما باید با بررسی این مسئله که مجاهدین چه کار میتوانند و میخواهند بکنند اقدامات بعدی خود را برنامه ریزی کنیم. آقای ادوارد ترمادو در ادامه گفتند کنترل اردوگاه اشرف توسط نیروهای عراقی می تواند پایان حضور فرقه مجاهدین در عراق راسرعت ببخشد وزمینه ای فراهم کند تا کسانی که در اسارت این فرقه باقی مانده اند نیز به زندگی آزاد خود که حق هر انسانی است باز گردند.او گفت که پس از برچیده شدن بساط مجاهدین در عراق ممکن است چشم مقامات فرانسوی به این موضوع باز شود تا فرانسه وسپس دیگر کشورهای اروپائی هم بساط اینها را در کشورهای خود جمع کنند. او فاجعه ای را که سازمان مجاهدین از آن نام میبرد فاجعه ای برای موجودیت سازمان و نه نفرات آن دانست.
بهزاد علیشاهی در این قسمت اضافه کرد که حداقل برداشتی راکه از این انتقال حفاظت از طرف آمریکایی ها به عراقی میتوان داشت، این است که مجاهدین حتی در جلب مزدوری آمریکایی ها هم شکست خورده اند و آمریکا از بکارگیری آنها برای پیش برد عملیات خشن صرف نظر کرده است.وی با اشاره به استراتژی که مسعود رجوی در پیامش از آن با عنوان خط موازی با آمریکا نام برده بود و با اشاره به تلاش مسئولین سازمان برای جلب نظر آمریکایی ها گفت اگر آمریکا این فرقه را بعنوان مزدور استخدامی خود برگزیده بود هیچگاه دست از حفاظت آنها برنمیداشت.
آقای علی جهانی عضو باسابقه سازمان که به تازگی از عراق خود را به فرانسه رسانده گفت که هشتاد درصد نفرات در اشرف خوشحال هستند آنها میگویند که با کنترل عراقی ها دیگر آمریکایی ها نمیتوانند ما را بازیچه قرار دهند و راه برای رهایی ما هموار میشود او با اشاره به گفته مسعود رجوی بعد از حمله آمریکا که گفته بود؛ ما ریسک کرده بودیم نوددرصد ارتش آزادیبخش هم از بین برود؛ گفت که این سازمان هیچوقت برای اعضایش دل نسوزانده است و همیشه هم رهبرانش در خطرها گریخته اند امروزه هم از فاجعه نام میبرد که مجامع حقوق بشری و خانواده های اسیران را تحریک کند تا بتواند آنها را در جهت مطامع و منافع خود مورد سوءاستفاده قرار دهد.
خانم نسرین ابراهیمی نیز که از اعضایی است که اخیرا از سازمان جداشده ،در ادامه گفت که حتی معتقدم که حدود نود در صد از افراد اسیر در اشرف از این اتفاق خوشحال هستند او با اشاره به تبلیغات سازمان در مورد تیف که سرپل رهایی افراد اسیر در اشرف بود گفت که مجاهدین از تیف بعنوان چراگاه وزارت اطلاعات نام میبردند و با بیان اینکه در آنجا تجاوز و گرسنگی جریان دارند میخواستند مانع فرار افراد به تیف بشوند امروز هم نگرانی من این است که آنها در نشست ها همین شیوه را پیش گرفته و افراد را از عراقی ها بترسانند.
آقای حمید سیاه منصوری که او هم به تازگی عراق را ترک و خود را به فرانسه رسانده نیز در ادامه گفت که ما باید برای نجات دوستانمان در اشرف که هنوز تحت کنترل فرقه هستند بها بپردازیم. او با اشاره به اقداماتی که سازمان مجاهدین انجام خواهد داد ، رهایی اسیران را یک کار سخت و پرتلاش دانست که لازمه اش یک برنامه ریزی دقیق و جدی است و پیشنهادات خود را در این زمینه ارائه داد.
آقای حسن پیرانسر که او نیز اخیرا توانسته عراق را ترک و به فرانسه برسد نیز در ادامه گفت مسئولین مجاهدین بارها اشاره کرده اند که اشرف حیات سازمان است آنها از سر استیصال، روی انتخابات آمریکا هم سرمایه گذاری کرده اند ،آنها جنگ و خونریزی را بعنوان راه کار اصلی حمایت و تبلیغ میکنند و تمام تلاش آنها در این جهت است. او ضمن پوشالی خواندن ادعاهای دمکراسی و آزادیخواهی سازمان گفت که دو صد گفته چون نیم کردار نیست و سازمان در عمل نشان داده است که معتقد به هیچ نوع آزادی نیست و اگر درهای اشرف باز شوند همه جهان متوجه این مسئله خواهند شد و تمام تلاش سازمان به منظور پوشاندن این مسئله و صدها مشکل دیگر است که با فروپاشی اشرف بیان خواهند شد.
آقای مسعود جابانی نیز ضمن تایید گفت که ما برای افشای فرقه نباید روی افراد سرمایه گذاری کنیم بلکه قبل از هرچیز باید با معرفی فرقه این کار را پیش ببریم.
در قسمتی از برنامه نیز خانم بتول سلطانی نماینده انجمن سحر در عراق توسط کال کنفرانس ضمن تعهد انجمن متبوعش برای رهایی اسیران اشرف و ضمن برشمردن تلاشها و آخرین تحولات اشرف این اتفاق را تحولی بزرگ دانست که اقدامات بعدی انجمن سحر را در پی خواهد داشت.خانم سلطانی با دوستانی که اخیرا به پاریس رسیده بودند آقایان حمید سیاه منصوری ،علی جهانی فرد،حسن پیرانسر و خانم نسرین ابراهیمی در فضایی دوستانه گفتگو کردند واین نشانه امیدواری به دیدار همه اسیران اشرف درمحیطی آزاد و خارج از بندهای فرقه ای بود.خانم آن سینگلتون از انجمن ایران اینترلینک ضمن تماس تلفنی با سمپوزیم از عدم حضورش بخاطر اینکه در صحنه دیگری مشغول کمک به اسیران اشرف بوده عذر خواهی کرد و در تماس با افراد جدید الورود ضمن خوش آمد به آنها ازآخرین مشاهدات آنها در اشرف گفتگو کردند. آقای پروفسور شلدون فوت نیز در کال کنفرانس حضور داشت و گفتگویی به زبان انگلیسی با آقایان حسن پیرانسر و حمید سیاه منصوری انجام داد.آنها در تماس با شلدون فوت و آن سینگلتون حقایق تلخی از درون سازمان مجاهدین را به زبان انگلیسی بیان کردند، سپس متن قطعنامه پایانی سمپوزیم توسط آقای مسعود جابانی برای تائید حاضرین قرائت شد که بعد ازبررسی حضار و گفتگو در این زمینه با دو مورد تصحیح در متن همه حضار با آن توافق کرده و آن را امضا کردند ( متن این قطعنامه بطور جداگانه درج خواهد شد) در پایان برنامه خبرنگار رادیو بی بی سی روی خط آمد و ضمن گفتگو با آقای کریم حقی بعنوان برنامه ریز از اهداف این سمپوزیم و اتفاقات اخیر در رابطه با سازمان مجاهدین سئوال کردند و بعد از اینکه متوجه شدند در جمع حاضرین چند نفر هستند که به تازگی از عراق و قراگاه اشرف جداشده و به پاریس رسیده اند ابراز علاقه کردند که با آنها گفتگو کنند ، خبرنگار رادیو بی بی سی ضمن گفتگو با آقایان حسن پیرانسر و علی جهانی فرد و حمید سیاه منصوری و نیز خانم نسرین ابراهیمی سئوالاتی در باره وضع معیشت در اشرف، رابطه با نیروهای آمریکایی، وضعیت اقتصادی و میزان حقوق و زندگی در اشرف و برنامه کار روزانه در این قرارگاه مطرح کردند که پاسخ ها نشان دهنده وضعیت اسف باری در اشرف بود ، جایی که مجاهدین آن را شهر مینامند ، شهری که زادو ولدی در آن جریان ندارد و هرکس مجبور است از صبح زود تا شب به کارهای پوشالی تن دهد که فقط برای این است که افراد فرصت فکر کردن نداشته باشند کارهایی مثل کندن علفهای خیابان و بیابان با دست و جارو زدن و غیره که هیچ حقوقی هم بابت آن داده نمیشود ، روابط زن و مرد بسیار مرتجعانه و دگم است.شهری که افراد نمیتوانند علاقه ها و سلیقه های خودشان را داشته باشند حتی حق ندارند مطالعه کنند نه تنها کتابهای مخالف سازمان بلکه حتی خواندن کتاب شعر و کتاب های درسی و علمی هم ممنوع است، حتی از این بیشتر کتابهای خود سازمان نیز که در قبل تر منتشر شده اند نیز امروزه شامل این ممنوعیت است.
در ساعت هفت و نیم عصر بعد از پنج ساعت و نیم به جلسه رسمی پایان داده شد ولی کماکان بحث در ضیافت شام و همچنین بعد از شام و تا پاسی از شب ادامه داشت.
گزارشگر : بهزاد علیشاهی