*سهشنبه 5 فروردین
در این روز 17 مطلب جدید در سایت نجات درج گردید. در زیر مروری مختصر بر تعدادی از آن ها ارائه می گردد:
گفتگوی خبرگزاری میزان با مدیر عامل انجمن نجات
در کمپ تروریستها چه میگذرد؟
ابراهیم خدابنده: … هدف ما در انجمن نجات در درجه اول این است که ارتباطی را میان خانوادهها و اعضای داخل سازمان برقرار کنیم که کار فوقالعاده مشکلی است؛ در نخستین ماههای حمله آمریکا به عراق در سالهای ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳، خانوادههای زیادی برای اطلاعیافتن از وضعیت فرزندان و بستگان خود به عراق رفتند.
مسعود رجوی امیدوار بود از این فرصت برای جذب خانوادهها استفاده کند و به همین دلیل اجازه ملاقاتهای حضوری را البته با همراهی مسئولان سازمان داد؛ او در ادامه دید که در عمل بهجای اینکه اعضا بر خانوادههای خود تأثیر بگذارند، خودشان تحتتأثیر اعضای خانواده قرار گرفته، از شرایط ایران آگاه شده و عواطف و احساساتشان برانگیخته شده است.
این تاثیرها در موارد متعددی به فرار اعضا از اردوگاه منجر شد؛ رجوی هم به این نتیجه رسید که ملاقاتها را قطع کند و تا امروز هم این تصمیم تغییری نکرده است؛ داستان تلاش خانوادههای اعضای باقیمانده در سازمان برای ملاقات با این افراد همچنان حتی در آلبانی هم ادامه دارد.
شرایط سیاسی، انجام اقدامهای قانونی و مؤثر را با دشواریهای فراوانی مواجه کرده است؛ ابتداییترین حقوق انسانهای گرفتار در اردوگاه نقض میشود؛ افکار عمومی در آلبانی بهشدت علیه سازمان شده است؛ مردم آلبانی معترضانه میگویند که دولتدردولت تشکیل شده است، آنها میگویند که ما یک دولت آلبانی و یک دولت رجوی داریم؛ دولت آلبانی دخالتی در رویدادهای درون اردوگاه ندارد و مسئولان این مکان هر کاری بخواهند، انجام میدهند…
کانار آنشنه: مریم رجوی صدها هزار یورو صرف تالاسوتراپی و هتلهای مجلل کرده است
… هفتهنامۀ فرانسوی با اشاره به اقامتهای خانم رجوی در هتلهای لوکس “اِویان”، “ویشی” و “بیاریتز” گفته است که بخش مهمی از منابع مالی سازمان مجاهدین از طریق کمکهای مالی اعضا و طرفداران سازمان و همچنین جمعآوری کمکهای مالی در ژانویه هر سال تأمین میشود. برای نمونه، به نوشتۀ نشریۀ فرانسوی، سال گذشته کمکهای مالی اعضای و طرفداران این سازمان به هفت میلیون یورو بالغ شد. به نوشتۀ “کانار آنشنه” دادگستری فرانسه هماکنون سرگرم تحقیق دربارۀ فعالیتهای سازمان مجاهدین خلق در زمینۀ پولشویی است.
افشین علوی، سخنگوی سازمان مجاهدین خلق ایران، اظهارات نشریۀ فرانسوی را یکرشته خیالبافی خوانده و افزوده که پس از چهارده سال تحقیق هیچ نشانهای از پولشویی یا دیگر فعالیتهای غیرقانونی در کارنامۀ سازمان مجاهدین در فرانسه یافت نشده و این را خود قضات فرانسوی نیز تأیید کردهاند.
بااینحال، روزنامۀ لوموند در سال ٢٠٠٥ فاش کرد که پلیس فرانسه با تجسس از مقر سازمان مجاهدین در حومۀ پاریس به وجود یک شبکۀ پیچیدۀ مالی در این سازمان پی برد. در جریان این تجسس پلیس به هشت میلیون دلار وجه نقد دستیافت که از طریق آلمان، روسیه و سوئیس به دست سازمان مجاهدین خلق در پاریس رسیده بود. خود خانم رجوی در جریان بازداشت موقت خود در فرانسه به تاریخ نوزدهم ژوئن ٢٠٠۳ گفته بود که در گذشته سازمان مجاهدین سالانه بین ٤٠ تا ٥٠ میلیون دلار کمک مالی جمعآوری میکرد و در سال ٢٠٠٢ این رقم به ۳٠ میلیون دلار رسید…
حضور گروه تروریستی مجاهدین خلق در اروپا
حمایت سیاسی یا نقض قوانین مبارزه با تروریسم؟
… اعضای سابق مجاهدین خلق و منتقدان این گروه در اروپا گزارشهایی از تهدید و آزار توسط هواداران این سازمان ارائه کردهاند؛ این رفتارها نهتنها حقوق بشر و آزادی بیان را نقض میکند، بلکه میتواند به بیاعتمادی در جوامع میزبان منجر شود؛ گزارشهای متعددی که توسط دیدهبان حقوق بشر و عفو بینالملل در این باره منتشر شده قابلتوجه است.
واقعیت این است که اروپا با میزبانی از این گروه، خود را در معرض تهدیدهای امنیتی قابلتوجهی قرار داده است؛ سیاست حمایت از گروههای تروریستی ممکن است در کوتاهمدت منافع سیاسی به همراه داشته باشد، اما در بلندمدت، امنیت داخلی و خارجی این قاره را به خطر خواهد انداخت.
حمایت اروپا از مجاهدین خلق، باوجود سوابق تروریستی این گروه، تناقض آشکاری را در سیاستهای این قاره نمایان میکند؛ دلایل این حمایت، از تخاصم با ایران تا لابیگری، ریشه در رفتارهای سیاسی دارد، اما پیامدهای حقوقی و اخلاقی آن، ازجمله نقض تعهدهای ضدتروریستی و بیتوجهی به قربانیان، اعتبار اروپا را به چالش میکشد.
حضور این گروه همچنین تهدیدهای امنیتی جدی را برای کشورهای میزبان به همراه دارد، از پتانسیل تروریسم گرفته تا جاسوسی و بیثباتی اجتماعی؛ این سیاست اروپا نهتنها یک تناقض اخلاقی است، بلکه یک اشتباه استراتژیک بلندمدت نیز محسوب میشود که میتواند به نتایج امنیتی و دیپلماتیک ناخوشایندی برای اروپا منجر شود.
*چهارشنبه 6 فروردین
در این روز مجموعاً 11 مطلب دیگر روی سایت نجات قرار گرفت که در زیر مروری مختصر بر تعدادی از آنان را ملاحظه می فرمایید:
زندگی لوکس برای مریم رجوی و مرگ و نیستی برای اعضای گرفتار
… مریم قجر در حالی در مجللترین مکان های فرانسه آب درمان می کند که رجوی در بند 41 از فصل ششم کتابچهای تحت عنوان “تئوری انقلاب مریم” که ضوابط تشکیلاتی محسوب میشدند گفته بود “مجاهد بیمار نداریم” و بهاینترتیب راه رسیدگیهای حداقلی به اعضای بیمار را بست.
سال گذشته بر اساس آنچه دستگاه تبلیغاتی مجاهدین خلق اعلام کرده 10 تن از اعضا بر اثر بیماری مردند. بیماری هایی که شاید با کمی هزینه کردن و رسیدگی قابل درمان یا لااقل قابل کنترل بودند. و حالا بهتر مشخص می شود که پول ها بجای اینکه هزینه درمان و رسیدگی به اعضای بیمار شوند چگونه خرج زندگی لاکچری یک پیرزن می شوند تا ظاهر خود را جوان نشان دهد.
پولها خرج اعضا نمیشوند؛ بلکه خرج لباسهای رنگارنگ مریم رجوی میشوند تا در هر برنامهای یک لباس جدید با رنگی متفاوت با حضور قبلیاش داشته باشد.
درحالیکه اعضا امکان دسترسی آزادانه به وسایل ارتباطی را ندارند و نمیتوانند با خانوادههای خود حتی در ایامی همچون نوروز تماس و ارتباط داشته باشند، پولها خرج ماشینهای لوکس مریم رجوی میشوند تا شاهانه زندگی کند…
گذری کوتاه بر مجاهدین خلق در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی
امروزه حضور فرقه مجاهدین خلق در رسانهها، فضای مجازی و شبکههای اجتماعی بیش از گذشته بر هدف تحریف تاریخ و تطهیر سوابق تروریستی و ضد امپریالیستی متمرکز است.
… حضور و نفوذ در رسانه و دنیای مجازی چه از طریق صفحات سیاسی و جدی مثل «ایران پدیا» و چه از طریق محتواهای طنز و شادی در چند هدف کلی خلاصه میشود:
1.جعل تاریخ معاصر(که قبلا بصورت جدی هشدار داده ایم)
2.ایجاد همافزایی بین جریانهای چپ و حمایت روایتی از جریانهای سیاسی همسو
3. تحریف تاریخ و ادعا بر مظلومیت خود و جنایتکار بودن همه مخالفان مجاهدین خلق در هر طیف سیاسی
4. پررنگ کردن روایت مطلوب مجاهدین در حوزه اعدامهای ۶۷
5. پررنگ کردن شخصیتهای مجاهدین و رهبرانشان به ویژه مریم رجوی
6. پررنگ کردن و روایت سازی و جعل در تبیین پراتیکهای سیاسی و نظامی مجاهدین مثل حضورشون در عراق، عملیاتهای خیانتکارانه در جنگ ایران و عراق، و همدستی با صدام حسین برای سرکوب قیام کردها و شیعیان عراق…
زندگی آغشتهبهخون – قسمت اول
طعمهٔ خارجه و بورژوازی نداریم و نمیتوانیم داشته باشیم.
… بعد از انتخاب خاتمی بسیاری از افراد در سازمان مسئلهدار شدند و خواهان جدایی از سازمان بودند که رجوی این بار با برقرارکردن نشستهای جنایتکارانهای بنام نشستهای طعمه که چند ماه در قرارگاه باقرزاده در جریان بود سعی در جلوگیری از فروپاشی سازمانش کرد. وی در این نشستها گفت ما نمیگذاریم کسی به خارج برود؛ زیرا کسی که خواهان رفتن به خارج است طعمه میباشد و ما طعمه خارجه دوست نداریم. ما جلوی کسی که بخواهد جدا شود را نمیگیریم؛ اما فقط میتواند به ایران برود و نه خارج و چند شرط داریم:
ابتدا باید فردی که خواهان جداشدن است جلوی دوربین فیلمبرداری حاضر شده و در نشست یگان خودش به این اعتراف کند که سازمان هیچ مشکلی ندارد و خود فرد است که به دلیل مشکل جنسی خواهان جداشدن از سازمان میباشد. سپس افراد یگان حرفهای خود را (که همان فحش و کتک و ناسزا بود) به این فرد بزنند. همچنین: برای سوختن اطلاعات این فرد، وی باید دو سال در زندان انفرادی اشرف تحت عنوان خروجی بماند. ضمناً ما با مقامات عراقی صحبت کردهایم که بعدازاین دو سال، فرد خواهان جدایی را به عراقیها تحویل بدهیم تا به دلیل ورود غیرقانونی به عراق او را محاکمه کنند!!! (ورود غیرقانونی به عراق در زمان صدام 8 سال محکومیت در زندان ابوغریب را به همراه داشت)…